Asíureisa 2013

fimmtudagur, 19. desember 2013

Laos - fyrri hluti

Sunnudaginn 8. desember lentum við i Vientiane, Laos. Eftir að hafa skilað bakpokunum inn á hostelið fórum við strax í leit að mat. Við römbuðum flótlega inn á pínulítinn hamborgara stað sem heitir Ray's Grill og erum við ævinlega þakklátar honum Ray fyrir að gera svona guðdómlega hamborgara. Það er skylda fyrir alla þá sem fara til Laos að fara á Rays Grill, munuð ekki sjá eftir þvi! 

I Vientiane er ekki mikið að gera og eyddum við því seinni deginum í sólbað. Drifum okkur svo daginn eftir til Vang Vieng.

Leiðin frá Vientiane til Vang Vieng var ekkert grín, Kamillu var svo óglatt að það munaði litlu að hún ældi næstum því yfir alla í rútunni. Vegirnir i Laos eru ekkert til að hoppa húrra fyrir!

Það fyrsta sem við gerðum þegar við mættum á svæðið var ad leigja okkur hjól enda besta leiðin til að skoða mikið á stuttum tíma. Þar sem við erum miklir merðir fundum við okkur fínt hótel og borguðum okkur inn til ad liggja við sundlauginarbakkan. 
Kvöldið var heldur betur örlagaríkt þar sem Kamilla var í sakleysi sínu stungin í puttann af einhverskonar hræðilegu skordýri. Puttinn bólgnaði upp á örskotastundu og varð fórnalambið örlítið dramatískt og hélt því fram að hennar síðasta stund væri upp runnin. Því var haldið rakleiðis í apótek þótt fórnalambið vildi fara beinustu leið á spítalann. 

Á miðvikudeginum fórum við í hið víðfræga tubing með íslenska parinu sem við hittum í Vientiane. Það var búið að vara okkur við að það væri búið að loka börunum við ánna vegna tíðra dauðsfalla svo við fengum okkur að sjálfssögðu bjór í morgunmat. Okkur til mikillar ánægju voru svo tveir barir opnir þar sem við skelltum okkur í beer pong, ping pong, strandblak og sippuðum svo í okkur nokkrum sporðdrekaskotum.  Útaf þurrkutímabili er ekki mikið í ánni og straumurinn lítill sem enginn, einhver veginn tókst þó frú Karólínu ekki að stöðva sig á endastöðinni og flaut hálfa leið til hafs. 

Síðasti dagurinn í Vang Vieng var ansi viðburðarríkur. Við stöllurnar leigðum okkur vespur þar sem við ætluðum sko aldeilis að kanna bæinn.  Þóra byrjaði fjörið á því að klessa á skilti, því næst runnu Þóra og Kolfinna saman með þeim afleiðingum að Þóra tábrotnaði næstum því. Þriðja og alls ekki síðasta atvikið var þegar Kamilla snarhemlaði og Kolfinna klessti næstum á hana en náði að hoppa af hjólinu í tæka tíð. Kamilla var enn slysa laus en ekki lengi því hún rann niður bratta mölbrekku en slapp þó best af stelpunum með litla skrámu á fætinum, Kolfinna gerði sömu mistök og Kamilla og skemmdi næstum því hjólið sitt sem vildi ekki fara i gang. Kolfinna var svo sannarlega ekki hætt öllum klaufaskapnum og tókst að ljúka ferðinni með trompi. Á síðustu metrunum náði Kolfinna ekki einni beygjunni og skrapaði hálfan fótlegginn af sér sem endaði með spítalaferð. Nú haltra fatlafólin um bæinn og Kamilla sniglast með.
Þrátt fyrir miklar vespu hörmungar náðum við að sjá og gera margt skemmtilegt m.a. Blue Lagoon, hellisskoðun og skoða falleg sveitaþorp.

Hrikalegi hellirinn

Thora meidd a faeti

Eitt af morgum slysum dagsins

Ovenju sattur sjuklingur - ekki jafn satt viku seinna

Dauda hudin fjarlaegd

Thegar Kamilla helt hun vaeri vid daudans dyr eftir stunguna

Thegar Thora klessti a skilti...

"Blue Lagoon"

fimmtudagur, 12. desember 2013

Þann 1. desember komum við með næturrútu til Ho Chi Minh. Í tilefni þess að Kolfinna átti afmæli fengum við okkur aðeins fínni gistingu sem við kunnum vel að meta eftir Kambódíu. Hjónin sem eiga hótelið voru svo yndisleg að okkur langaði helst til að flytja þau með okkur heim, við lofuðum að mæla með gistiheimilinu þeirra Diep Ann.

Þóra og Kamilla buðu afmælisbarninu í sushi í tilefni þess að vera loksins orðin 21. árs og afmælissöngurinn var ad sjálfsögðu sunginn hástofum svo ad bergmálaði um allan bæinn. Enduðum sidan kvöldið á þvi ad fá okkur kokteila á 52. hæð með útsýni yfir borgina og skelltum okkur svo í bíó á Catching Fire.

Í Ho Chi Minh löbbuðum við mikið um og skoðuðum helstu kennileiti borgarinnar, þar á medal stríðssafnið, independence palace, notre dame, pósthúsið og Saigon ánna.

Þar sem það er lítið eftir af ferðinni finnst okkur tíminn sem við eigum eftir verðmætari heldur en peningar og bókuðum okkur þvi flug fra Ho Chi Minh til Hanoi og spöruðum okkur nokkra daga sem hefðu farid rútuferðir.

Í Hanoi var lítið annað gert en labbað um og skoðað borgina. Við bókuðum 3 daga ferð um Halong Bay. Gistum eina nótt á skipi og aðra nótt á Cat Ba eyjunni. Við fórum í hellaskoðun, á kajak, hjóluðum um þjóðgarð, sólbað, sungum í karaoke, spiluðum lúdó og drukkum mojito. Halong Bay er ad okkar mati alveg omissandi, mælum eindregið med þvi að allir sem fara til Vietnam gefi ser tima i að heimsækja þessa nátturuperlu.

miðvikudagur, 4. desember 2013

Kambódía

Við erum búnar að eiga sjö dagana sæla í Kambódíu. Byrjuðum í Siem Reap þar sem við eyddum tveimur dögum, leigðum okkur hjól sem var góð og skemmtileg leið til sjá og upplifa borgina. Eyddum kvöldunum á Pub Street og hittum loksins á Roger, vin okkar frá Koh Phangan. Við vöknuðum ólöglega snemma til að sjá Angkor Wat við sólarupprás, klárlega þess virði. Temple-in voru vonum framar og allt saman ótrúlega fallegt.

Við tókum næturrútu til Phnom Phenh og byrjaði dagskráin strax við komu. Fórum á stríðssafnið og Killing Fields sem var mjög átakanlegt en jafnframt mjög áhugavert. Vorum uppgefnar af þreytu eftir mikið ferðalag, lítinn svefn og langan dag. Okkur tókst að sofna í tuktuk-num á leiðinni ad hostelinu sem er ekki auðvelt í Asíu þar sem umferðin er brjáluð og asíubuar spara ekki flauturnar!

Daginn eftir fórum við til Sihanoukville. Fórum í Booze Cruise, Top Cat bíó, djömmuðum, sóluðum okkur og nutum lífsins eftir mjög langt og mikið ferðalag síðustu daga.

Ferðin til Koh Rong var löng og erfið enda svo mikill öldugangur að við þurftum að stoppa á annarri eyju í rúman klukkutíma áður en við gátum haldið áfram. Þegar við loksins komum á eyjuna var bátsferðin og sjóriðan þess virði því eyjan er ólýsanlega falleg. Þar eru engir vegir né bílar, rafmagn aðeins nokkra klukkutíma á dag, stjörnubjartur himinn, hvítar strendur og tær sjór... Ekkert heitt vatn og lítið sem ekkert um vestræn klósett...

Þrátt fyrir fegurð eyjarinnar upplifðum við erfiðustu nótt ferðarinnar á Koh Rong. Við vöknuðum við mikil læti og áttuðum okkur fljótt á að það væru rottur að príla fyrir ofan rúmið okkar. Þar sem ekkert rafmagn er á nóttunni og batteríð á símanum að deyja var niða myrkur í herberginu og við stelpurnar að fríka út! Við flúðum herbergið og ætluðum að kíkja á mannlífið við ströndina til að ná okkur niður. Ströndin var eins og draugabær, ekki mann að sjá, ekkert ljós og greinilegt að eyjan væri farin að sofa.. Klukkan var ekki nema 02:00.
Eftir lítinn svefn fórum við í morgunmat að kveðja hópinn sem við erum búnar að vera að ferðast með í Kambódíu. Eyddum restinni af deginum á ströndinni þangað til við lögðum af stað í langt ferðlag til Ho Chi Minh.